گاهی فکر میکنم بزرگترین سوءتفاهم زمانهی ما این است که خیال میکنیم بقا نتیجهی «فهمیدن» است؛ انگار اگر به اندازهی کافی بفهمیم، اگر دادهها کامل شوند و اگر یکبار به جواب درست برسیم، بعد از آن همهچیز در وضعیت امن و قابل پیشبینی باقی خواهد ماند.
اما مسئله اینجاست که ذهن ما اساساً برای تحمل ابهام ساخته نشده است، بلکه برای بستن پروندهها و رسیدن به نوعی قطعیت طراحی شده؛ و دقیقاً همین میل به قطعیت است که ما را در مواجهه با جهانی که روزبهروز سیالتر و ناپایدارتر میشود، دچار خطا میکند.