در چند سال گذشته، هوش مصنوعی فقط یک فناوری جدید نبود؛ بلکه آرامآرام در حال بازنویسی کل ساختار اینترنت بوده است. حالا گزارش جدید گارتنر درباره آیندهی ارتباطات سازمانی نشان میدهد این تغییر بسیار عمیقتر از چیزی است که بسیاری از شرکتها تصور میکنند.
طبق این گزارش، آیندهی اینترنت دیگر بر پایهی «جستجو در گوگل» ساخته نمیشود؛ بلکه بر پایهی «پاسخهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی» شکل خواهد گرفت.
گاهی فکر میکنم بزرگترین سوءتفاهم زمانهی ما این است که خیال میکنیم بقا نتیجهی «فهمیدن» است؛ انگار اگر به اندازهی کافی بفهمیم، اگر دادهها کامل شوند و اگر یکبار به جواب درست برسیم، بعد از آن همهچیز در وضعیت امن و قابل پیشبینی باقی خواهد ماند.
اما مسئله اینجاست که ذهن ما اساساً برای تحمل ابهام ساخته نشده است، بلکه برای بستن پروندهها و رسیدن به نوعی قطعیت طراحی شده؛ و دقیقاً همین میل به قطعیت است که ما را در مواجهه با جهانی که روزبهروز سیالتر و ناپایدارتر میشود، دچار خطا میکند.
قلمروی لاشخورها ساخته جو بنت، سریال انیمیشنی در ژانر علمی تخیلی، ماجراجویانه و ترسناک است. داستان در مورد نجاتیافتگان سفینه بینسیارهای با نام دیمیتر ۲۲۷ است که در سیارهای عجیب وستا گیر کردهاند. در ابتدا بازماندگان به سه گروه تقسیم شدهاند: فرمانده «سم» و گیاهشناس «اورسولا»، متخصص فنی سفینه با نام «آذی» و ربات همراهش که لِوی نام دارد، خدمه منزوی به اسم «کامن» که با موجودی تلهپاتیک به نام «هالو» سفر میکند.
ادامه خواندن «قلمروی لاشخورها»: مواجهه با جهانی بیمرکز و شاید بیاعتنا
طبق گزارش BCG (گروه مشاوران بوستون) با عنوان The Widening AI Value Gap، دلیل اینکه فقط ۵٪ شرکتها توانستهاند بهصورت واقعی و در مقیاس از هوش مصنوعی ارزش بگیرند، داشتن یکسری قابلیتها و تصمیمهای ساختاری متفاوت است.BCG به این شرکتها میگوید Future-Built.
خلاصهی علل موفقیت این ۵٪:
جنگ خلیج، هرگز رخ نداد؛ بلکه بازنمایی آن بود که واقعیت را بلعید. ژان بودریار
وقتی از گیمیفیکیشن حرف میزنیم، ذهن اغلب به سمت استارتاپها، بازاریابی دیجیتال و تعامل با مشتری میرود؛ اما جنگ اوکراین نشان داد که همین منطقِ بازیسازی میتواند تا قلب میدان نبرد هم نفوذ کند. در جایی که مرگ و داده در هم تنیدهاند، اصول روانشناسی رفتاری و طراحی تجربه کاربر به سلاحی تبدیل شدهاند که هم برای افزایش انگیزه و هم برای تولید داده به کار میرود.
ادامه خواندن گیمیفیکیشن در میدان نبرد: بازیسازی برای ماشین جنگی
تماشای خیابان آلپ از تراس طبقهی سیوهشتم برج، لذتی داشت که با هیچ چیز قابل مقایسه نبود. هوای شب خنک و بوی رطوبت باران تازه، با بوی ذرت بوداده و سوسیس خیابانی درهم میپیچید. تابلوهای نئون آبی و صورتی در مه شب میدرخشیدند و خطوط نور مثل رگهایی در دل شهر جاری بودند. صدای بوق خودروهای پرنده از دور میآمد، مثل زمزمهی مداوم شهری که هرگز نمیخوابد.
پاهایش را از دیوارهی تراس آویزان کرد و پک محکمی به سیگار زد. دود را که بیرون داد، برای لحظهای احساس کرد در هوایی دیگر معلق است، جایی میان آسمان و زمین، میان آرامش و سقوط.
تا همین چند سال پیش، تصور شهری که بدون دخالت انسان بتواند قوانین خود را اجرا کند، بیشتر به رؤیای نویسندگان علمیتخیلی شباهت داشت تا واقعیت. اما امروز، جهان بهسرعت در حال نزدیک شدن به این چشمانداز است. دبی، با راهاندازی اولین سیستم هوش مصنوعی کاملاً خودکار کنترل ترافیک، گامی بزرگ در این مسیر برداشته است. در این شهر، دیگر نیازی به حضور مأموران انسانی در پشت دوربینها نیست؛ هوش مصنوعی با استفاده از دوربینهای فوقپیشرفته، دادههای تصویری را بهصورت لحظهای پردازش میکند و تخلفات رانندگی را هماندم تشخیص میدهد. به زبان ساده، شهری ساخته شده که قانون، خود بر اجرای خویش نظارت میکند.
ادامه خواندن مدیریت ترافیک در عصر هوش مصنوعی؛ نگاهی به آینده شهرهای هوشمند
در دنیای امروز، ساختمانها دیگر فقط سازههایی از بتن و فولاد نیستند؛ آنها موجوداتی زنده و هوشمند شدهاند که حس میکنند، میآموزند و حتی آینده را پیشبینی میکنند.
نمونهای خیرهکننده از این تحول را میتوان در برج خلیفه در دبی دید؛ جایی که همکاری میان شرکت هانیول (Honeywell) و مدیریت این آسمانخراش، مفهوم تازهای از «تعمیر و نگهداری هوشمند» را به واقعیت تبدیل کرده است.
ادامه خواندن وقتی ساختمان نفس میکشد: از نگهداری پیشگیرانه تا نگهداری پیشگویانه در برج خلیفه
هوش مصنوعی دیگر یک گزینه لوکس نیست؛ بلکه ابزاری استراتژیک برای رشد و سادهسازی کارهاست. اما سؤال مهم اینجاست: چطور میتوان آن را بهدرستی وارد کسبوکار کرد؟ این نردبان، مسیر مرحلهبهمرحلهای را نشان میدهد تا بتوانید بدون غرق شدن در ابزارها، بهترین استفاده را داشته باشید.
ادامه خواندن نردبان موفقیت با هوش مصنوعی در کسبوکار
با الهام از سخنان ویکتور وحیدی متی
محسن راعی
ما را نشاید که با چیزها جداجدا روبهرو شویم یا اشتباههای جداجدا کنیم.
فریدریش نیچه
در جهانی که مرزهای جغرافیایی، فرهنگی و حتی فناورانه دیگر کارکردهای سنتی خود را از دست دادهاند، نمیتوان با چالشها بهصورت منفرد، محلی و پراکنده برخورد کرد. بحرانهایی چون گرمایش زمین، مهاجرتهای اقلیمی، نابرابریهای ساختاری، پاندمیها و پیامدهای نه جندان مشخص هوش مصنوعی، همگی از طبیعتی «فرامرزی» برخوردارند. در این شرایط، آنچه بیش از پیش نیاز داریم، نوعی آگاهی سیارهای است—نگاهی که ما را بهعنوان اعضای یک زیستبوم واحد در نظر بگیرد، نه رقیبانی گرفتار در مرزهای متکثر.
ادامه خواندن از جهانی شدن تا سیارهای شدن؛ فراخوانی برای همبستگی انسانی
